www.vianetconchology.com

niedziela, 25 maja 2014

Chicoreus axicornis f. kawamurai


Chicoreus axicornis f. kawamurai 
Shikama, T., 1964 
Olango Island, Cebu Philippines., 50 - 60 mm



sobota, 24 maja 2014

Cypraea onyx Deep water form


Cypraea onyx DEEP WATER FORM 
Linnaeus, 1758 East China Sea, 43 mm

Głębokościowa forma Cypraea onyx zasiedla basen Morza Wschodniochińskiego, stanowiącego  części Oceanu Spokojnego, na południe od Morza Żółtego, leżącego między wybrzeżem chińskim a Wyspami Riukiu należącymi do Japonii. W jego południowej części leży wyspa Tajwan, a z Morzem Południowochińskim łączy je Cieśnina Tajwańska.

Gatunek C. onyx występuje tam na znacznych głębokościach, zwykle 200 - 300 m, co nie pozostaje bez w pływu na charakter i budowę muszli mięczaka, która jest kulista, bańkowata i co najważniejsze cienkościenna. Okazy trafiające do kolekcji są w doskonałej jakości ponieważ poławiane są zawsze jako żywe w odłowach sieciowych. Władze Chin regulują stosownymi przepisami prawa ilość i okres połowów w danym roku, stąd większe ilości tych muszli trafiają na rynek kolekcjonerski w tym samym rytmie.

Powszechnie jest wiadomym, że populacje większości mięczaków bytujących na znacznych głębokościach tworzą muszle cienkościenne. Mogłoby się wydawać, że natura jest w tym przypadku nielogiczna, bo wysokie ciśnienie panujące w strefie głębokiej wody sugerowałoby potrzebę tworzenia muszli wyjątkowo masywnych i grubościennych. Tak jednak nie jest bo pamiętać musimy, że muszla ślimaka nie jest obiektem zamkniętym a jej konstrukcja nie musi opierać się naporowi ciśnienia zewnętrznego zgodnie z procesem wyrównywania ciśnień. Co zatem jest powodem powstawania tak filigranowych muszli ? ... Niedostatek węglanu wapnia na dużych głębokościach, podstawowego składnika budulcowego muszli.

Grubościenne formy C. onyx zasiedlają płytkie wody Filipin. Jednak tam strefa litoralu przypomina wielofunkcyjną fabrykę chemiczną. Wysoka temperatura, obfitość składników organicznych i związków chemicznych, przy nieograniczonym nasyceniem światłem słonecznym czyni węglan wapnia powszechnie dostępnym.



Cypraea onyx Linnaeus, 1758 
Negros Isl. Philippines., 37 mm

Inaczej ma się sprawa w mrocznych, ubogich we wszelkie składniki wodach basenu Morza Wschodniochińskiego.  Ciemności i muliste dno czyni środowisko C. onyx wymagającym do zasiedlenia. Panujący tam niedostatek węglanu wapnia zmusza do oszczędnego nim gospodarowania. Stąd muszle wykształcone w takim środowisku są zawsze znacznie cieńsze i delikatniejsze od swych odpowiedników gatunkowych wód litoralu.


Cypraea onyx DEEP WATER FORM Linnaeus, 1758 
East China Sea, 250 - 300 m deep, 45 - 48 mm

W klasyfikacji gatunku C.onyx swego czasu panował pospolity bałagan. Jeszcze dziś zdarzają się pokutujące od dawna błędy polegające na mieszaniu tego gatunku i jego odmian środowiskowych oraz barwnych z Cypraea succincta. Powstawały karkołomne taksony typu: Cypraea onyx succincta lub Cypraea onyx adusta. Po części za sprawą nierozpoznania szczególnie młodocianych lub nietypowo ubarwionych w pasy, głębokościowych form C. onyx.


Cypraea onyx DEEP WATER FORM East China Sea


Cypraea onyx DEEP WATER FORM East China Sea

Cypraea onyx oraz Cypraea succincta choć gatunki bardzo blisko spokrewnione, zasiedlają jednak odmienną strefę geograficzną. Ten drugi charakterystyczny jest dla obszaru Indii i Tajlandii a podgatunek Cypraea succincta adusta, dla obszaru Somalii i Zanzibaru. 


Cypraea succincta succincta Linne, 1758 
Rameshwaram, Tamilnadu, India, 37 mm 


Cypraea succincta adusta Lamarck 1810 
Zanzibar - Somalia, 46 - 48 mm



niedziela, 18 maja 2014

Conus betulinus ... formy barwne

Tym razem porządek rzeczy podpowiada prezentację okazałego i pięknie ubarwionego stożka Conus betulinus. Jest jednym z największych przedstawicieli rodziny Conidae, nierzadko osiągając ponad 130 mm. Pięknie ubarwiony o charakterystycznym pomarańczowym odcieniu przyciąga uwagę nie tylko początkujących kolekcjonerów, ale również wytrawnych znawców tematu. Szczególnie, że tworzy liczne i wyraziste formy barwne charakterystyczne dla obszarów występowania a zasiedla rozległą prowincję geograficzną od Filipin po wschodnie wybrzeża Afryki. Najpiękniej ubarwione w znaczeniu intensywności odcienia, co nie znaczy najciekawsze są egzemplarze z Filipin.


Conus betulinus Linnaeus, 1758 
Zamboanga,Philippines, 120 - 130 mm


Conus betulinus Linnaeus, 1758 
Zamboanga,Philippines, 100 mm

Jednak już na Filipinach odnaleźć można niestandardowe ubarwienia, jak egzemplarze prezentowane powyżej i poniżej.


Conus betulinus Linnaeus, 1758 
Zamboanga,Philippines, 120 mm


Conus betulinus unusual color & pattern Linnaeus, 1758 
Zamboanga,Philippines, 92 mm

Za osobną formę uznać można muszle charakterystyczne dla obszaru Indii oraz Sri Lanki. Choć nie doczekały się jeszcze oficjalnej nomenklatury, jednak zdecydowanie wyróżniają się barwą, której odcień przechodzi w kremowe, czasem nieomal białe tonacje.


Conus betulinus India Form Linnaeus, 1758 
Pamban, India., 82 mm


Conus betulinus Linnaeus, 1758 
Sri Lanka., 72 mm

Podążając ku wodom Afryki Wschodniej, przy odrobinie szczęścia natrafimy na formę Zulu. Na tym obszarze muszle Conus betulinus są zwykle mniejsze, ale odmiennie ubarwione jak te prezentowane poniżej. Charakteryzuje je powtarzalny, bardziej oszczędny wzór i jednolita barwa, cechy stanowiące stabilną formę.


Conus betulinus f. zulu Petuch, 1979 
Mozambique., 78 mm

Na koniec Conus betulinus rufoluteus z Madagaskaru. Podgatunek opisany dopiero w 2005 roku, jednak do dziś trwają spory czy jest to forma barwna, czy faktycznie podgatunek. Zapewne jednoznacznej odpowiedzi udzieliłyby wnikliwe badania części miękkich lub genetyczne, ale o takich nie posiadam informacji. Pozostaje zatem choć na czas jakiś uznać takson a same egzemplarze, które budzą tyle emocji prezentuję poniżej.



1. Conus betulinus rufoluteus Bozzetti & Ferrario 2005 
Image Briano - Latiaxis s.r.l. 



poniedziałek, 12 maja 2014

Cypraea arabica z bazaltowego stanowiska


Cypraea arabica Dark Linnaeus, 1758 
NHA TRANG Vietnam., 50 mm

Muszla o bardzo ciemnym zabarwieniu, które powstało na skutek adaptacji do środowiska. Prezentowany egzemplarz zasiedlał podwodny, prawie czarny pas głazów bazaltowych pełniących umocnienie brzegu portu jachtowego na przedmieściach  NHA TRANG, osiedle AN VIEN. Z tego stanowiska udało się nam wyłowić kilkanaście żywych okazów o identycznym, bardzo ciemnym zabarwieniu.


A shell with a very dark tint caused by the environmental adaptation. The presented specimen was settled in underwater, almost black, basalt rocks ridge, strenghtening the yacht shore port in the suburbs of NHA TRANG, AN VIEN subdivision. We managed to fish out a dozen or so alive specimens, with identical, very dark tint. 

sobota, 10 maja 2014

Cypraea moneta


Monetaria moneta Linnaeus, 1758 
Baligasac Isl. Philippines, 30 mm

Mogło by się wydawać, że o tej najbardziej popularnej i pospolitej porcelance napisano już wszystko. Jednak postęp badań naukowych oraz ilość form jakie tworzy ten gatunek wymaga świeżego spojrzenia. Obecnie Cypraea moneta zaliczamy do rodzaju Monetaria, czyli Monetaria moneta.

To zwykle jedna z pierwszych porcelanek jaka trafia do zbiorów początkujących kolekcjonerów. Trudno się dziwić, bo obecna jest nieomal wszędzie, masowo i daleko wędrując w postaci muszli od swoich naturalnych siedlisk. Dziś wynika to z ogromnej oferty handlowej płynącej z Filipin, której odbiorcami są nie tylko amatorzy nadmorskich pamiątek w Europie, ale też producenci wszelkiego rodzaju pseudo morskich gadżetów. Monetaria straciła na znaczeniu i wartości kolekcjonerskiej i już mało kto potrafi docenić znaczenie tego gatunku w zbiorach, nawet bardziej specjalistycznych.

Jednak spoglądając z perspektywy historii gatunku ludzkiego, Monetaria moneta odegrała ogromną rolę. Swego czasu Andrzej Samek w swojej książce " Świat muszli" bardzo pięknie i rzeczowo opisał jej dzieje, że zacytuję fragment za autorem:
" Jednym z najstarszych rodzajów pieniędzy na świecie były muszle. W powszechnym użyciu znajdowały się przede wszystkim małe, białe porcelanki kauri, zwane u nas monetkami ( Cypraea moneta, Cyparaea annulus ). Pierwsze wiadomości o takim zastosowaniu muszli pochodzą z obszaru Azji Wschodniej, głównie z Chin. Tam to około 1500 lat p.n.e. nawleczone na sznury kauri używane były jako obiegowe pieniądze."

Wracając do naszego świata kolekcjonerów muszli, dzisiejszą publikacją podejmujemy próbę ustalenia najnowszej klasyfikacji Monetaria moneta w oparciu o populację z Filipin, niezmiernie liczną i równie zmienną. Wszystkie niżej prezentowane należy uznać za formy, choć stabilne jednak wprowadzające spory bałagan w literaturze oraz a może szczególnie na uznanych portalach internetowych poświęconych tematyce muszli, w tym specjalistycznie porcelankom. Zatem cała nasza wiedza i doświadczenie podpowiada by przyjąć następujący podział:


Monetaria moneta f. rhomboides yellow Linnaeus, 1758 
Cebu, Philippines., 25 mm

Romboidalna forma w tym przypadku żółta, jedna z najbardziej rozpoznawalnych, którą przyjmujemy za przewodnią by na tle jej wizerunku ilustrować dalszą zmienność Monetarii monety.


Monetaria moneta f. rhomboides white Linnaeus, 1758 
Cebu, Philippines., 25 mm

Również forma romboidalna, tym razem jednak z wyraźnym białym brzegiem, wokół środka muszli o bardziej oliwkowym odcieniu.


Monetaria moneta f. monetoides Iredale, 1939 
Cebu Philippines., 23 mm

Romboidalna muszla o kremowym odcieniu z wyraźną żółtą lub pomarańczową obwódką w środku. 


Monetaria moneta f. white Linnaeus, 1758 
Cebu, Philippines., 23 mm

Forma romboidalna lub wydłużona o białym lub kremowym odcieniu.


Monetaria moneta f. elongatoides Linnaeus, 1758 
Cebu, Philippines., 24 mm

Forma wydłużona, dość regularna o zdecydowanym żółtym ubarwieniu.


Monetaria moneta f. crimped yellow Linnaeus, 1758 
Cebu, Philippines., 22 mm

 Regularna, żółta, wydłużona o karbowanej powierzchni, na kształt bruzd ułożonych wzdłuż muszli lub z lekkim skrętem.



Monetaria moneta f. crimped light green Linnaeus, 1758 
Cebu, Philippines., 22 mm

 Regularna, zielonkawa lub oliwkowa o bardziej lub mniej wyraźnym białym brzegiem. Wydłużona o karbowanej powierzchni, na kształt bruzd ułożonych wzdłuż muszli lub z lekkim skrętem.


Monetaria moneta hybrid Linnaeus, 1758 
Philippines, Bohol, 25 mm

I na koniec prawdopodobnie hybryda gatunków Monetaria moneta oraz Cypraea annulus. 

Mamy nadzieję, że udało nam się zaprezentować ten gatunek w nowym świetle, tak by mógł zająć należne mu miejsce w kolekcjach. Jest piękny, zmienny i z wielkimi tradycjami.

Artur Buczkowski & Sławomir Boroń P.H.D.

niedziela, 4 maja 2014

Conus amadis

Conus amadis amadis
Hwass, C.H. in Bruguičre, J.G., 1792, India

Stożek o imponujących rozmiarach zwykle ok. 70 mm, ale poławiane są okazy przekraczające nawet 100 mm. Zasiedla rozległą prowincję geograficzną obejmującą Indie, Andaman Sea, Indonezję, Sumatrę oraz Wietnam. Wszędzie tam tworzy wyraziste lokalne formy. Za gatunek przewodni uznać można muszle z Indii o charakterystycznym czekoladowo - brązowym ubarwieniu, widoczne na zdjęciu j.w. Obecnie zaliczany do rodzaju Leptoconus.

Wybrzeża Oceanu Indyjskiego na wschód od Zatoki Bengalskiej, określane basenem morza "Andaman Sea" zasiedla podgatunek Conus amadis castaneofasciata.


Conus amadis castaneofasciata, Dautzenberg 1937 
Southern of Myanmar Andaman Sea, 82 mm

Muszle tego podgatunku wyróżnia zmiana barwy w kierunku pomarańczowych odcieni oraz wzór o większych akcentach. Również i ten podgatunek tworzy czekoladową formę barwną widoczną na zdjęciach poniżej. 


Conus amadis castaneofasciata Dautzenberg 1937 
Southern of MyanmarAndaman Sea., 56 mm 


W ofertach handlowych opisywany dość swobodnie i błędnie jako np. Conus amadis f. neptunus lub Conus amadis castaneofasciata f. schech

Natomiast za formę stabilną opisaną taksonem uznaje się Conus amadis castaneofasciata f. arbornatalis, występujący obok Conus amadis castaneofasciata w wodach Tajlandii. Choć ubarwiony podobnie, jednak wyróżnia go skrętka o wyraźnie uniesionych i wyodrębnionych zwojach.


Conus amadis castaneofasciata f. arbornatalis 
da Motta 1978, deep water form 
Racha Islands Phuket Thailand, 85 mm



Ostatnią formę stanowi Conus amadis f. aurantiaDautzenberg, 1937, Cudallor India 64 mm. Występuje w wodach Wietnamu, Nicobar Is. Sri Lanki, S. India W. Thailand oraz N. Sumatra.



czwartek, 1 maja 2014

Cymbiola pulchra


Cymbiola pulchra pulchra Sowerby, G.B. I, 1825 
Queensland, Australia., 58 mm

Cymbiola pulchra, jedna z najciekawszych przedstawicielek rodziny Volutidae. Tworzy liczne formy o wyrazistym oraz zdecydowanym wzorze i barwie jednoznacznie wskazującej takson. Wiele z nich opisanych zostało relatywnie niedawno, w ostatnich latach XX wieku. Zasiedlają określony pas wybrzeża Australii, zwykle osiągając rozmiary 50 - 70 mm. Poniżej przegląd niezwykle pięknie ubarwionych okazów Cymbioli pulchry z wyróżnieniem form i przynależności terytorialnej. Klasyfikacja oparta na wydanej w 1992 roku pozycji "VOLUTES" Guido Poppe and Yoshihiro Goto, zatem opisane zostały formy stabilne uznane do tego roku. W prezentacji ilustrowane mapkami występowania.


Cymbiola pulchra houarti  Poppe, GT, 1985 


Cymbiola pulchra peristicta McMichael, DF, 1963 




Cymbiola pulchra woolacttae Mc Michael, 1958 










Po dacie wydania w/w katalogu opisano kolejne dwie formy: występującą na Lady Musgrave Isl. Qd, Australia, Cymbiola pulchra subelongata Bail & Limpus, 1998  


Cymbiola pulchra subelongata Bail & Limpus, 1998


Cymbiola pulchra moretonensis Bail & Limpus , 1998 z obszaru Cape Moreton, Queensland Australia oraz Lady Musgrave Island


 Cymbiola pulchra complexa 

Osobną formę wyróżnianą na podstawie budowy raduli stanowi Cymbiola pulchra complexa zasiedlająca Queensland Australia. Choć jako autora często wskazuje się Iredale, 1924, jednak wyodrębnienia tej formy dokonał McMichael 1963 

Literatura:
"VOLUTES" Guido Poppe and Yoshihiro Goto, 1992 p. 170